[ΖΈΛΑΡΥ] - ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ-
απόδοση στα ελληνικά the grey cat
ΜΑΪΟΣ, 1943
Εμπρός!
Ποιός στο τηλέφωνο; Καλησπέρα, Σλάβεκ.
Όχι, δεν κοιμάμαι. ...Δουλεύω.
Σταμάτα! Μπορεί να περιμένει;
Σοβαρό; Πόσο σοβαρό;
Κατάλαβα.
Κάποιος τραυματίστηκε στο ξυλουργείο, στα βουνά.
Του κάνουν εισαγωγή.
- Θα βρεθούμε αύριο; - Έχω χειρουργείο στην Πράγα.
- Έχω τύχη βουνό... - Την Πέμπτη είμαι όλος δικός σου.
Αγόρασα εισιτήρια για το θέατρο.
Διάβολε...
Είναι επείγον.
- Ο δρ. Λίττνερ; - Ναι.
- Γεια σου, Σλάβεκ. - Καλησπέρα, Ρίχαρντ.
Ρίχαρντ...
Πώς είναι ο ασθενής;
Κρατά ακόμα. Λίγο έλειψε να τον χάσουμε.
Είσαι η τελευταία του ελπίδα.
Αναρρόφηση.
Φεύγω. Έκανα μεγάλο ταξίδι, δεν με χρειάζεστε άλλο εδώ.
Χαιρετήστε μου τον Ρίχαρντ και τον Σλάβεκ.
Μείνετε ήσυχος. Γεια σας.
Ελίσκα! Ελίσκα;
Ο ασθενής χρειάζεται αίμα επειγόντως.
- Ποιάς ομάδας; - Της δικής σου.
[ΖΈΛΑΡΥ] (ΤΟΠΩΝΥΜΙΟ)
[από τη νουβέλα ''Γιόζοβα Χάνουλε'' της Κβιέτα Λεγκάτοβα]
(βασίζεται σε αληθινή ιστορία)
- ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ-
Δεν γίνεται να είσαι πάντα τυχερή.
- Το έχω ξανακάνει. - Πράγματι.
Κανείς δεν περιμένει να το κάνεις εσύ. Έχεις κάνει ήδη πολλά.
Ξεφορτώσου τον φάκελλο, αν τα βρεις σκούρα.
- Δεν θα χρειαστεί. - Περίφημα.
- Ας επαναλάβουμε, λοιπόν. - Τετραώροφη, γωνιακή οικοδομή...
Με εξόδους σε δύο δρόμους.
Μπαίνω από αυτήν που είναι κοντά στο Ταχυδρομείο, β' όροφος, πρώτη πόρτα.
- Πότε μπαίνεις; - Αμέσως μετά τις 5:00 μμ.
Δύο ονόματα στην εξώπορτα: Έμβλιε Φόιτκοβα, ’λε Ντουμπσίνσκυ.
Στις 5:03 μμ, ακούω από μέσα να βάζουν μπρος την ηλεκτρική σκούπα.
Ρίχνω τον φάκελλο στη χαραμάδα και βγαίνω από την άλλη πόρτα.
Ωραία.
Όλο το ίδιο παιχνίδι.
Καταντάει βαρετό, κύριοι.
- Καλημέρα. (στα γερμανικά) - Καλημέρα.
’λε Ντουμπσίνσκυ Έμβλιε Φόιτκοβα
Ευχαριστώ. Συγγνώμη, μπορώ να πάω στην τουαλέτα σας;
Φυσικά... Να σας ανάψω το φως.
Ευχαριστώ.
Σας είδαμε να προσπαθείτε να μπείτε...
- Ψάχνουν στα διαμερίσματα; - Όχι ακόμη.
Θέλετε να ξαπλώσετε λίγο;
Όχι, ευχαριστώ. Μου ήρθε ζάλη, αυτό είναι μόνο. Τώρα είμαι καλά.
Διψάτε, κύριε Γιάντα;
Είστε ο προσωπικός μου ασθενής. Πρέπει να σας φροντίσω καλά.
- Πρέπει να πίνετε υγρά. - Ευχαριστώ, κυρία γιατρέ.
Σας το είπα ήδη, δεν είμαι γιατρός ακόμα.
Πώς θα μπορούσα, αφού έκλεισαν την Ιατρική Σχολή;
Ούτε ''κυρία'' είμαι ακόμα. Θα πρέπει να περιμένετε και για τα δύο.
Σύντομα θα πάρετε εξιτήριο. Θέλετε να γράψετε στους δικούς σας;
Δεν έχετε οικογένεια;
Ξέρω πώς είναι να μην έχεις συγγενείς, ή να μην ξέρεις πού βρίσκονται...
Κύριε Κούκαλβκ, πώς κοιμηθήκατε;
Καλά.
Ιησού Χριστέ! Τί κάθεσαι δω σαν φάντασμα; Πού είναι ο Ρίχαρντ;
- Γιατί είσαι εδώ, Σλάβεκ; - Πρέπει να φύγεις. - Γιατί;
Λεφτά, κουπόνια σίτισης, νέα άδεια εργασίας, όλα τα έγγραφα.
- Νέα προσωπικά δεδομένα. Απομνημόνευσέ τα. - Σοβαρολογείς;
Η Γκεστάπο έπιασε τους Φόιτκοβα και Ντουμπσίνσκυ. Ίσως μιλήσουν.
Απόψε φεύγεις με ασθενοφόρο για το Κριενοβίτσε.
Τί θα κάνω εκεί;
Θα συνεχίσεις με το τραίνο, με τον Γιάντα, τον άντρα που του έδωσες αίμα.
- Δεν μπορείς να επιστρέψεις πια εδώ. - Και ο Ρίχαρντ; Πρέπει να τον δω.
- Αδύνατον. Μάζεψέ τα και φύγε. - Αυτό να μου το πει ο ίδιος.
Ο Ρίχαρντ έφυγε. Μετανάστευσε.
Ανοησίες! Κανείς δεν μπορεί να φύγει έξω. Πες μου την αλήθεια. Την αντέχω.
- Πίστεψε αυτό που σου λέω. - Διάβολε, δεν είναι δυνατόν!
Είναι!
Ο Ρίχαρντ έφυγε στο εξωτερικό και άφησε αυτά για σένα.
Το έσκασε και μου άφησε αυτά; Και θέλεις να σε πιστέψω;
Δεν μου τα είχατε πει αυτά! Ήμουν η μόνη σε άγνοια;
- Κανείς και ...όλοι γνώριζαν. - Όλοι εκτός από μένα!
Ηρέμησε, σε παρακαλώ!
Η σχέση σας δεν ήταν κρυφή, θα πούμε ότι έφυγες και συ.
Η Γκεστάπο ίσως το χάψει.
- Εσύ πού θα πας; - Μην σε απασχολεί. Δώσ' μου τα κλειδιά.
- Πάω σπίτι μου. - Όχι, θα σε δουν! Τα κλειδιά!
Και τί θα κάνω στο μεταξύ;
Κάτσε μάθε τη νέα σου ταυτότητα.
Έλα, καλή μου, μην τρέμεις.
- Σλάβεκ, έλα μαζί μου. - Σοβαρέψου.
Θα παραλάβεις τη πράγματά σου στο Τύνετς. Ρούχα και προσωπικά είδη.
Ο δρ. Μπενίτσεκ θα σου τη δώσει. Αυτός μας έφερε τον Γιάντα.
Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Θα έδινε και τη ζωή του για σένα.
Ο Μπενίτσεκ μάς εγγυήθηκε γι' αυτόν.
- Τί είν' αυτά που φοράει; - Παπούτσια και εσώρρουχα δικά του.
Πανοφώρι, πουκάμισο και χαρτοφύλακας δικά μου. Μέσα σάς έβαλα τρόφιμα.
Ξέχασα μερικές φωτογραφίες στο σπίτι του Ρίχαρντ.
Μην ανησυχείς. Θα τις εξαφανίσω.
Αντίο, Ελίσκα.
Είμαι γιατρός.
Μεταφέρω φάρμακα και τρόφιμα για τους ασθενείς.
Ορίστε η απόδειξη και το παραστατικο απογραφής.
- Και αυτά; - Προσωπικά είδη.
Προσωπικό είδος τούτο δω; Απίθανο να 'ναι δικό σας.
Σας πέφτει λίγο ...μικρό.
Έχω μερικά παλιά ρούχα για τους ασθενείς. Τα έχουν ανάγκη.
Πολύ τυχεροί που έχουν εσάς. Πηγαίνετε!
Θ' αφήσω τη βαλίτσα στο βαγόνι.
Γιόζα;
Έτσι σε λένε, σωστά;
Ξέρεις ότι βρίσκομαι σε κίνδυνο...
Πρέπει να κρυφτώ και δεν ξέρω για πόσο.
Πρέπει να ξεχάσεις ποιά είμαι. Τώρα με λένε ''Χάνα Χοφφμάνοβα''.
- Δεν σου μίλησε ο δρ. Χλάντεκ; - Μάλιστα, δεσποινίς.
Ας αφήσουμε τις τυπικότητες. Με λένε Χάνα.
- Τα χέρια σας είναι σαν τον πάγο, δεσποινίς. - Τα χέρια ''σας'';
Τα χέρια ''σου'' είναι σαν τον πάγο, ''Χάνα''.
Τα χέρια σου είναι σαν τον πάγο, Χάνα.
- Φτάσαμε. - Πού;
Στο Σαντοβεούτυ.
Προσέξτε τις λάσπες, δεσποινίς.
Σταμάτα τις τυπικότητες.
Εντάξει.
Θα μείνεις για λίγο εδώ, μέχρι να σου βρω κάτι άλλο.
Δεν μπορείς να μείνεις σε μένα, αλλά θα σου βρω κάποιο άδειο σπίτι.
- Υπάρχουν άδεια σπίτια στο Χου; - Αυτών που έφυγαν ή πέθαναν.
- Δεν πέθανες; - Όχι, καλή μου. Περιμένεις το αγόρι σου;
Τον Λίπκα. Δεν είναι το αγόρι μου. Έφαγε ξύλο πάλι χθες.
- Αυτή η νεράιδα σε έσωσε; - Είναι σαν εμάς.
Η Χέλενκα! Κόρη της Ζένα Μπογιάροβα.
Μπορεί να μείνει για λίγες μέρες, αν της γεμίζουμε το μάτι.
- Δεν θα σε ρωτήσω τίποτα. - Πολύ καλά θα κάνεις.
Θα μιλήσω γι' αυτήν στον Διευθυντή του σχολείου.
Τα κατάφερες και γύρισες. Φαίνεσαι καλύτερα από ποτέ.
''Απ' το Ζέλαρυ ήρθ' εδώ, και βρωμάει σαν σκατό...''
- Γιατί την κοροϊδεύουν; - Είναι από Ζέλαρυ, γι' αυτό.
Ευχαριστώ.
Με κατατρόμαξες...
Φέρθηκες απερίσκεπτα.
Ο Σλάβεκ δεν θα με έστελνε εδώ, αν ήξερε πώς είναι.
Ο Σλάβεκ είναι νεκρός.
Τον έπιασε η Γκεστάπο. Αν σε πιάσουν,
θα εκτελέσουν όσους σε βοήθησαν. Και μένα μαζί.
Θα σε πάω πίσω στο Χου. Σήκω πάνε στο Ζέλαρυ,
παντρέψου τον Γιάντα και μην ξανακούσω λέξη για σένα.
Μια νεράιδα έσωσε τον Γιόζα Γιάντα. Την είδα.
Δεν υπάρχουν νεράιδες.
Αεροπλάνο!
Γερμανικό. Πετάει στα σύννεφα.
Πιο νεράιδα απ' αυτήν δεν υπάρχει! Και συ είσαι σκατόπαιδο!
Τελευταία φορά: Ποιός έκλεψε τις σανίδες από τον φράχτη του Μπούρντα;
Η ομολογία κάνει καλό στην ψυχή.
Λίπκα, ακολούθησέ με στο γραφείο.
’μα σε δείρει πάλι, δάγκωσέ του κι άλλο δάχτυλο.
Η βίτσα δεν λύνει το πρόβλημα.
''Τα παιδιά από το Χου, έχουν μυρωδιά σκατού...''
Να παρακαλάτε ο Λίπκα να μην σας στρίψει τα λαρύγγια!

Χαίρεσαι να δοκιμάζεις την υπομονή μου;
Πιστεύεις πως σου αξίζει η τιμωρία, ε;
Χάσου από τα μάτια μου!
Δρόμο!
- Σε τιμώρησε, ε; - Όχι σήμερα.
Καλό να σε αφήνει ήσυχο ο Διευθυντής.
Δεν μ' αφήνει. Μόνο αφού με δείρει.
Είσαι με τον Γιόζα, ε; Τον Γιόζα τον ξυλουργό;
Ναι... Έτσι είναι.
Νόμιζα πως σου έκοβε να μην πεταρίζεις εδώ έξω σαν την πεταλούδα.
Να μην σε ξαναδώ έξω, ή να μιλάς με τα παιδιά.
Τα παιδιά δεν βουλώνουν στόμα τους και γω θεωρούμαι υπεύθυνος γι' αυτά.
Μάζεψε τα και περίμενε μέχρι να έρθει κάποιος να σε πάρει!
Εμπρός!
- Δοξασμένος ο Κύριος ημών! - Εις τον αιώνα των αιώνων!
Δεν κοιμάσαι και συ; Δεν κλείνω μάτι από τότε που μας κουβαλήθηκε εδώ.
- Τί θέλεις; - Να σε ευχαριστήσω για τον Λίπκα.
- Τίποτα. - Επιβάλλεις σιδηρά πειθαρχία.
Ούτε σύγκριση με τον προηγούμενο Διευθυντή.
Αλλά το πετυχαίνω μόνο με τη βέργα.
Τα πιο πολλά παιδιά απο δω θα καταλήξουν στην κρεμάλα.
Λάθος. Η ψυχή ενός παιδιού είναι σαν ένα μπουμπούκι.
Τότε ο Λίπκα πρέπει να είναι μπουμπούκι κώνειου.
Αν και θα πάρει δρόμο σύντομα, εγώ θα ενημερώσω τον πατριό του.
Μην τυχόν!
Φύλαξε τη συμπόνοια σου γι' αυτούς που την αξίζουν.
Ο πατριός του θα τον σκοτώσει. Τί θα κάνεις με τη συνείδησή σου;
Ποιός σου είπε ότι έχω;
Σε παρακαλώ, ξανασκέψου το.
Θα κάνω αίτηση να μεταφερθεί...
Εμπρός.
Ο Θεός να μας έχει καλά!
Λυπάμαι που σας διέκοψα. Θέλω να μιλήσω στον παπά.
- Ήρθες γι' αυτήν; - Ναι, κ. Διευθυντά.
Πάμε έξω.
Ευχαριστώ για όλα.
Δεν υπάρχουν πολλά έπιπλα, αλλά θα φτιάξω μερικά ακόμα.
Υπάρχει κουζίνα, υπνοδωμάτιο, μπροστινό δωμάτιο, στέγαστρο...
Η Λούτσκα μένει επάνω, η Ζένα δίπλα της...
Και ο Γιούριγκα κάτω, από πίσω.
Πού είναι η αυλή;
Παντού!
Δεν υπάρχει ηλεκτρικό, αλλά θα το συνηθίσεις.
Κάθησε.
Πρέπει να πάω το άλογο πίσω στο εργαστήρι.
Θα ζεστάνει γρήγορα.
Κάτσε κοντά στη σόμπα.
Ο Αζόρ είναι.
Τώρα οι προστάτες μου έγιναν δύο.
Το τσάι θα είναι έτοιμο σε λίγο.
Αύριο είναι Σάββατο.
Κανόνισα για τον γάμο. Χωρίς πολλές διατυπώσεις.
Ο παπάς θα βοηθήσει. Θα σε δηλώσει
στο Ζέλαρυ και την ενορία του.
Θέλω να πλυθώ και να πέσω για ύπνο.
Καληνύχτα.
- Αυτή είναι η Ζένα Μπογιάροβα. - Καλημέρα.
Φύγετε από δω!
Η Ζένα θα σε ντύσει.
Γιατί να με ντύσει; Μπορώ και μόνη μου.
- Χρειάζεσαι άλλα ρούχα. - Μια χαρά είναι τα ρούχα μου.
- Δεν μπορείς να παντρευτείς μ' αυτά. - Τί θα πει αυτό;
Είστε όλοι σίγουροι πως θα παντρευτώ τον κ. Γιάντα, αλλά μπορεί και όχι!
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Τότε θα φύγω και θα ησυχάσει το κεφάλι σας.
- Δεν έχεις πού να πας. - Τα 'χεις χαμένα, ή μήπως ονειρεύομαι;
Δεν θα μου πεις εσύ τι μπορώ να κάνω και τι όχι.
Συγγνώμη... Σου είπα να μείνεις έξω!
Πώς θα με πείσεις;
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν θα σε δεχτούν πουθενά.
Γιατί δεν τρώμε κάτι;
Στην υγειά μας!
Τί είναι αυτό;
Ρούχα από τον θίασο που κάποτε είχαμε εδώ.
Μπορείς να βάλεις την περούκα κι αυτό το φόρεμα...
Ή αυτό καλύτερα...
Μια χαρά είμαι ντυμένη. Δεν θα γίνω κλόουν.
- Δεν μπορείς να πας μ' αυτά. - Γιατί; - Οι συγχωριανοί, ξέρεις...
- Και τα μαλλιά σου επίσης. - Τα μαλλιά μου;
Θα τα μαζεύεις. Μπορείς να φοράς αυτά.
Έρχονται! Έρχονται!
Καλημέρα! Καλημέρα σε όλους!
Να υποθέσω ότι δεν έχεις μαζί σου πιστοποιητικό γέννησης;
Θα μπορέσεις να φέρεις αργότερα;
Καταλαβαίνετε ότι δεν έχω τρόπο να σας ανοίξω οικογενειακή μερίδα;
Η παρουσία σου εδώ με εξαναγκάζει να διαπράξω απάτη.
Ελπίζω τουλάχιστον να καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.
Βρίσκομαι σε αδιανόητη θέση.
Μπορώ να σε καταδώσω και να βάλω σε κίνδυνο αυτούς που σε βοήθησαν.
Ή να σε παντρέψω και να προσευχηθώ να μην σε καταδώσει κάποιος άλλος.
Ο Θεός να βάλει το χέρι του να μην σε συλλάβουν ποτέ.
Ελπίζω τουλάχιστον να μην είσαι ήδη παντρεμένη.
Κατά την τελετή, θα σας κάνω τρεις ερωτήσεις.
Θέλω τις απαντήσεις σας από τώρα.
Τον θέλετε αυτόν τον γάμο;
Ναι.
- Σας πίεσε κανείς να παντρευτείτε; - Όχι, κανείς.
Όχι, καθόλου.
Θέλετε να αποκτήσετε απογόνους;
Τί θα πείτε μπροστά στους μάρτυρες;
Ναι.
Ωραία.
Θα προσευχηθώ πριν από το μυστήριο. Αφήστε με μόνο.
Ευχαριστούμε, πάτερ. Ευχαριστούμε!
Λυπάμαι που δεν μπορώ να χορέψω και γω έτσι.
Δεν πειράζει. Εγώ μεθυσμένος είμαι.
Γιόζα, η γυναίκα σου είναι τέλεια!
Πουτάνα!
- Πουτάνα! - Σταμάτα! ’φησέ την!
Φύγε από δω και συ, τσούλα!
Σε χτύπησε πάλι;
Έπρεπε να τον είχες σκοτώσει!
Μπορώ να κοιμηθώ εδώ;
Ο πάγκος είναι σκληρός.
Πρέπει να σου πω κάτι.
Δεν σου ήμουν πιστός.
Όχι σήμερα, πριν.
Όταν ήσουν στο Χου. Με την Ίρτσα, εκεί που έμενες.
Τί σημασία έχει;
Συνήθισε να κοιμάται μαζί μου.
Δεν με πειράζει.
Καλημέρα.
Δεν συνήθισα ακόμα την ξυλόσομπα.
Θα βοηθήσω αύριο τον Γιούριγκα. Θα κόψουμε τα χόρτα στο χωράφι του.
Μετά θα μας βοηθήσουν εκείνοι να φτιάξουμε το πάτωμα.
Καλημέρα.
- Όμορφα δεν είναι εδώ; - Πράγματι.
Σπάνια περνάει από δω η αστυνομία.
Οι Γερμανοί πάνε από τον πίσω δρόμο.
Το άκουσα και γω.
Είσαι ασφαλής εδώ.
Δεν έχεις λόγο να φοβάσαι.
Αναρωτήθηκα, πού διάολο τον βρήκε αυτόν τον γερο-τράγο;
Ζούσε μόνος του εδώ και χρόνια.
Και μια μέρα, όλα αυτά τα κούτσουρα τού ήρθαν κατακέφαλα. Θα σκοτωνόταν.
Και να 'τον, επιστρέφει με μια πιτσιρίκα που δεν του ταιριάζει καθόλου.
Γνώρισα τον Γιόζα στο νοσοκομείο.
Αναρωτιέται κανείς, ένα κορίτσι της πόλης
τί μπορεί να βρίσκει στον γερο-τράγο; Τί της αρέσει πάνω του;
Πολλά μπορείς να σκεφτείς.
Ίσως δεν τον γουστάρει, αλλά θέλει κάπου να κρυφτεί.
Κάπου πολύ μακρυά, όπου κανείς δεν θα την βρει.
- Κάτω τα ξερά σου, γουρούνι! - Α, μην ανησυχείς...
Θα 'χουμε πολλές ευκαιρίες να χορέψουμε οι δυο μας.
Γεύμα!
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Κάτσε.
Βάλε και σ' αυτόν.
Καλή όρεξη.
Μου 'πεσε η λάμπα.
Δεν πειράζει. Θα πω στον νεαρό Γιούριγκα.
Θα φέρει άλλη αύριο από το Χου.
Θα φέρει μια καλή.
Θα δεις.
Μην κλαις.
Θα έχεις καινούργια αύριο, Χάνουλκα.
- Μπορώ να σε λέω έτσι; - Μπορείς...
Μην σε νοιάζει για την λάμπα.
Δεν θύμωσες, Γιόζα;
Σου έφερα μερικά βιβλία από το Χου.
Ο παπάς λέει πως θα σε βοηθήσουν να μην βαριέσαι.
Έτσι, ε; Αν το ρίξω στο διάβασμα, δεν θα αγγίζω τίποτα. Ευχαριστώ!
Αζόρ, πάψε!
Καλησπέρα, κ. Γιάντα. Μπορούμε να περάσουμε μέσα;
- Τί θέλετε; - Να τακτοποιήσουμε κάποια χαρτιά.
- Ο Θεός να μας προστατεύει! - Καλησπέρα.
Συγγνώμη που σας διακόπτουμε, κυρία.
Καθήστε.
Φέρε στους επισκέπτες μας ποτά.
Πρέπει να σας καταχωρήσω, κυρία. Πρέπει να δω τα χαρτιά σας.
Συμπληρώστε αυτό το έγγραφο: Διεύθυνση, όνομα, ηλικία...
Γεννηθείσα το 1924;
Αν ήσασταν ανύπαντρη, θα δουλεύατε για το Ράιχ, σωστά;
Κρίμα που δεν την γνωρίσαμε πριν από τον κ. Γιάντα!
Έχετε κατοικίδια; Σημειώστε το τετραγωνάκι.
Ορίστε τα κουπόνια σίτισης. Τελειώσαμε.
Υπογράψτε, παρακαλώ.
Σεβαστείτε την εντολή συσκότισης. Όχι αναμμένα φώτα τη νύχτα.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Αντίο.
Θα σου δείξω πώς να φτιάχνεις και συ.
Καλησπέρα.
Γεια σας, παιδιά.
- Καλησπέρα, κ. Διευθυντά. - Γεια σας.
Τί να σας φέρω; Ξεμείνατε από μέλι;
Όχι... Ήθελα μόνο να ρωτήσω...
Ξέρετε ότι η Χελένκα είναι φίλη με τον Λίπκα;
- Βέβαια, όλοι το ξέρουμε. - Δώσατε την συγκατάθεσή σας;
- Δεν της το απαγόρεψα. - Δεν είναι καλή επιρροή γι' αυτήν.
Η Χελένκα είναι πολύ έξυπνη. Μπορεί ν' αρχίσει από τώρα το σχολείο.
Ο Λίπκα είναι κλεφτρόνι, αλήτης.
Μεγαλώνει χωρίς πατέρα και ο πατριός του είναι μεθύστακας.
- Ούτε η Χελένκα έχει πατέρα. - Ναι, αλλά είναι ευαίσθητη.
Όμως, η παρέα με τον Λίπκα την κάνει πεισματάρα και απόμακρη.
Το αντίθετο βλέπω εγώ.
Ο Λίπκα είναι μονόχνωτος και θα γίνει κακοποιός.
- Και ποιό αγόρι είναι καλύτερο; - Φέρεται σαν λύκος.
Δεν τον ξέρετε όσο εγώ. Είναι ελεεινός.
Ξύλο και απειλές; Γλιστρούν από πάνω του σαν το νερό από την πλάτη της πάπιας.
Εγώ τον ξέρω. Αυτά είναι τα παιδιά μου.
- Όχι ο Λίπκα. - Είναι αδελφός της Χελένκα.
- Πώς; - Ομογάλακτος.
Δηλαδή;
Τον θήλασα εγώ, όταν κόπηκε το γάλα της μάνας του,
- μετά που έχασα τον Μάτουτσκε. - Ώστε ομογάλακτος.
Ακριβώς, κ. Διευθυντά.
Όπως θέλετε, κ. Μπογιάροβα. Ενδιαφέρομαι απλώς για την Χελένκα.
Βλέπω πως έχετε δουλειά, οπότε ας μην σας καθυστερώ άλλο.
Ο Θεός να σας έχει καλά!
Έτοιμο το πάτωμα.
Πάνε να το δεις, Χάνουλκα.
Μπάσταρδε!
Μη, μπαμπά!
Χαραμοφάη, που τεμπελιάζεις στο σχολείο και στο σπίτι!
Μη, μπαμπά!
Μιχάλ!
Κάνε πέρα!
Μην ξαναπατήσεις εδώ, κλεφτρόνι!
Γιατί τον κυνηγάς και μπαίνει στο σπίτι σαν τον κλέφτη;
Δεν είναι σπίτι του πια αυτό. Μην ξαναδώ εδώ το μπάσταρδό σου!
- Θα κατεβείς στην πόλη αύριο; - Ναι.
Χρειάζομαι μερικά πράγματα.
- Δεν το διαβάζω αυτό. - Σαπούνι. Για την μπουγάδα και...
Δεν ήθελα να σου το πω, αλλά πρέπει να πλένεσαι και συ πού και πού.
- Θα πάμε μαζί. - Δεν θέλω να με δουν.
Θέλω να σε παρουσιάσω στη μητέρα μου.
Έτσι, για να ξέρει ότι παντρεύτηκα.
Έχεις μητέρα;
Πήγα στο Ζέλαρυ να δω τον πατριό του Λίπκα.
Τώρα κάτι για σένα:
Στεναχωριέμαι γι' αυτόν. Για τον Λίπκα.
Φοβάμαι πως αυτός ο αγροίκος μπορεί να τον σκοτώσει.
Ήθελα αυτό το αγρίμι να γίνει η προέκταση του χεριού μου.
Πες μου εσύ τώρα, ποιός είναι πιο βάναυσος.
Ποιόν θα χτυπήσει η οργή του Θεού; Συχνά ζηλεύω την αγνή σου ψυχή.
Λάθος κάνεις.
Ξέρω, ακόμα κι οι άγιοι αμαρτάνουν. Επτά φορές τη μέρα, έτσι δεν λένε;
Μπορώ να σε αγγίξω;
Ναι.
Εντάξει, παιδιά. Ποιός μπορεί να μας πει δέκα ζώα του δάσους;
- Ψύλλος! - Τί γυρεύεις εσύ εδώ;
Βατράχι, σκουλήκι, σαλιγκάρι, σφήκα, κουνέλι και αρκούδα...
Αυτά είναι εφτά. Καλά, εντάξει... Κουνάβι, κουκουβάγια και πέστροφα.
- Σου αρέσει το σχολείο; - Έξω βρέχει. - Ποιός σου τα έμαθε αυτά;
- Ο Λίπκα. Τα ξέρει όλα αυτά. - Αυτός έπρεπε να είναι εδώ, όχι εσύ.
Είμαι εδώ αντί γι' αυτόν. Δεν θα ξανάρθει. Ποτέ.
Έκοψε η βροχή. Η κατσίκα μου θα είναι μούσκεμα.
Συνεχίζουμε!
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ, 1943
Μπείτε στο σπιτάκι σας. Θα είναι ζεστά εκεί τον χειμώνα.
Αζόρ!
Γιόζα...
Σκατά... Τα χάλια σου έχεις.
Είναι η Λούτσκα Βοϊνίτσκοβα.
- Τί είναι αυτό; - Πίνε!
Υπήρχε ένα έλος και ένα παλιό σπίτι...
Πήρε το δρόμο για το παλιό ξυλουργείο.